Dit artikel is een vertaling van het artikel 'The necessity for an inner preparation of the classical homeopath' geschreven door Prof. George Vithoulkas. Aan deze vertaling is zorgvuldig aandacht besteed maar er kunnen uiteraard fouten in staan. Daarom is alleen het originele artikel de bron waar men vanuit moet gaan.
Het is niet geoorloofd om de artikelen te kopiëren of in welke vorm dan ook te publiceren op andere websites of andere vormen van publicaties. Indien je een stuk tekst uit een artikel wilt gebruiken dan kan dit alleen met schriftelijke toestemming van de directie van het Opleidingscentrum Klassieke Homeopathie en mits je het stuk uit het artikel voorziet van een link naar het oorspronkelijke artikel op deze website.

De noodzaak voor een innerlijke voorbereiding van de klassiek homeopaat

Door Prof. George Vithoulkas

Een lezing gegeven op het eind van de vier jarige opleiding op ‘the International Academy of Classical Homeopathy’ in Alonissos

Vandaag wil ik enkele gedachten met jullie delen die voortgekomen zijn uit mijn ervaring met betrekking tot de noodzaak voor een innerlijke voorbereiding van een homeopaat die werkt volgens de klassieke homeopathie.

Wat betekent het als iemand besluit naar een homeopaat te gaan, wat zijn de gevolgen en wat is het doel van een dergelijk consult?

Het betekent dat een individu lijdt en dat jij bereid bent te proberen om dat lijden te verlichten.

Dus hebben we een situatie met twee aspecten. Een uiterlijk aspect: de patiënt is naar je toe gekomen en zit in je praktijkruimte. En een innerlijk aspect: de verwachting van de patiënt dat hij beter zal worden en jouw verwachting dat je hem zal kunnen genezen.

De noodzaak van een dubbele voorbereiding

Dus in feite is er een noodzaak voor een dubbele voorbereiding, voor de homeopaat, een uiterlijke en een innerlijke. De uiterlijke voorbereiding begon al toen je startte met een opleiding, je een bepaalde therapeutische methode leerde en daarna voelde je je zeker genoeg om een praktijk te beginnen. Je hebt de praktijk goed ingericht, waarmee je probeerde een sfeer te creëren waarin de patiënten zich comfortabel zullen voelen. Deze uiterlijke voorbereidingen kunnen mogelijk een positieve indruk geven.

Deze zaken zijn belangrijk maar in hoeverre zijn ze werkelijk belangrijk bij het fenomeen van genezen? Natuurlijk is de hoeveelheid studie belangrijk, de hoeveelheid voorbereiding die je investeerde, maar waar is de homeopaat die kan zeggen grondig voorbereid te zijn voor de grote uitdaging: elke casus te genezen die in zijn praktijk komt? Voor iedereen die weet hoe moeilijk het is om het geïndiceerde middel te vinden, is deze vaststelling iets dat veel verder gaat dan simpelweg de mate van intellectuele capaciteit van iedere therapeut. Zelfs met de beste voorbereiding kan je mogelijk falen.

Het belang van de innerlijke voorbereiding van een homeopaat

Dus aan de ene kant heb je te maken met een erg moeilijke taak en aan de andere kant was je in staat om enkele genezingen te bewerkstelligen die niemand anders voor elkaar kreeg. Dat is waarom die nieuwe patiënt tegenover je zit. Dit feit heeft veel implicaties voor de innerlijke staat (mentaal, emotioneel en spiritueel) van de homeopaat.

Daar het vinden van het juiste middel een moeilijk proces is met veel onzekerheden, komen diverse vragen naar boven, zoals: Kan je de patiënt beloven dat je hem zal genezen? Kan je er zeker van zijn dat het gekozen middel het juiste is? Ga je de patiënt bekennen dat je onzeker bent of over de tekortkomingen van het systeem dat je praktiseert?

Zodra je start met de praktijk realiseer je je dat dat wat er van je verwacht wordt om te bewerkstelligen niet alleen op de grens van het onmogelijke ligt maar een hoge mate van onzekerheid herbergt met daar aan verbonden diverse factoren (medisch, sociaal, legaal ethisch en filosofisch).

Wat zou dan de juiste geestestoestand van denken en voelen moeten zijn van een therapeut die zo'n enorme taak wil ondernemen: om genezingen te bewerkstelligen, met een bepaalde regelmaat, die bijna grenzen aan het wonderbaarlijke?

Wat zou zijn spirituele voorbereiding moeten zijn om deze kolossale taak te volbrengen zonder zijn mentale evenwicht in gevaar te brengen, zonder dronken te worden van de roem door successen en zonder in diepe wanhoop te zinken door zijn falen.

De serieuze homeopaat is voorbereid om de echt uitdagende casuïstiek te behandelen met ernstige pathologie en diep lijden, niet alleen de simpele verkoudheden en blauwe plekken. Mensen zullen naar je toekomen om verlost te worden van hun diepe en schrijnende chronische klachten.

Ik ben er zeker van dat velen van jullie deze staat van 'beroemdheid' zullen bereiken. Dus hoe bekender je wordt, hoe moeilijker de casuïstiek wordt die je te behandelen krijgt; in feite zullen dit casussen betreffen die volledig opgegeven zijn door alle andere therapieën, artsen en therapeuten. Dus kan je je voorstellen wat de verwachtingen zijn van zo'n patiënt. Hij is zonder resultaat van de ene naar de andere dokter gegaan en heeft uiteindelijk ontdekt dat Dr. Die en Die de beste is. Je realiseert je dat zulke patiënten tijdens het eerste consult verwachtingen hebben en een toezegging nodig hebben, ze hebben het nodig te horen dat je ze kan genezen ongeacht hun diepe pathologie. Dus, als jij de beroemde Dr. Die en Die bent, hoe voel je je dan? Het is een erg uitdagende situatie als je het bekijkt vanuit een esoterisch standpunt. Enerzijds weet je dat het hoogst onzeker is het juiste middel te vinden, anderzijds heb je gezorgd voor een aantal uitzonderlijke genezingen die je roem bezorgd hebben én deze nieuwe patiënt. Daarom is je eigen innerlijke voorbereiding van het grootste belang om deze innerlijke uitdaging aan te gaan. Voel je: 'Ik ben de beste en ik ga iedereen genezen'? Als je dat denkt wees dan voorbereid op een erg onplezierige verrassing. Voel je je onzeker en om geen patiënten te verliezen beloof je ze het onmogelijke? Voel je je niet verantwoordelijk voor wat er gaat gebeuren en ben je totaal onverschillig? Kan je de hele waarheid vertellen, elke keer tegen iedereen? Hoe onzeker het is dat je ze kunt helpen? Bemoedig je ze om vol te houden als ze in nood zitten of in een fase van verergering? Blijf je kalm als het er gevaarlijk uitziet voor de patiënt? Probeer je van iedere patiënt af te komen als het maar een beetje gevaarlijk lijkt? Al deze vragen hebben een antwoord nodig en een innerlijke kracht en een grote algemene innerlijke voorbereiding van de homeopaat om deze vragen tegemoet te zien en correct te beantwoorden.

Het maakt niet uit wat je naar buiten toe projecteert, de uiterlijke voorbereiding is anders en het is beslist veel makkelijker om te bedriegen. Je kan beslissen dat je er wijs uit wilt zien, of buitengewoon en je kleedt je daarnaar en je neemt ook een air van superioriteit aan. Je houdt mogelijk ervan om grote indruk te maken op de patiënt. Dit alles is niet van belang in relatie tot je doel om de patiënt te genezen. Waar het om gaat is je innerlijke voorbereiding. Je kan niemand overbluffen met je innerlijke voorbereiding. Ik kan je vertellen dat als je je spiritueel goed voorbereid hebt, je in een kleine kamer kan zitten die net groot genoeg is voor twee stoelen, maar de atmosfeer in deze kleine kamer is gevuld met warmte en liefde die de patiënt vertrouwen geeft. Je denkt dat als je een grote, indrukwekkende ruimte hebt dat mensen vertrouwen geeft? Je zit er naast. Wat vertrouwen zal geven is je innerlijke voorbereiding.

Het geheim van een juiste innerlijke voorbereiding

Wat ik bedoel met de innerlijke voorbereiding is simpel gesteld dit: een innerlijk proces dat je geleid heeft naar het bewustzijn dat je los moet staan van al je successen, zelfs als mensen om je heen zeggen dat je de beste bent. Dit is het grote geheim.

Vandaag praat ik niet over je uiterlijke voorbereiding wat veel studie ingehouden zou moeten hebben, groot enthousiasme en grote mate van geconcentreerde gedrevenheid wat je er toe brengt om doorlopend te blijven studeren. Als de behoefte om andere mensen te helpen er niet is - als je niet echt geïnteresseerd bent in wat er gebeurt met je patiënt, en je sommige symptomen camoufleert op een oppervlakkige manier, de casus verpest, of pretendeert dat je iets heel bijzonders voor deze patiënt gedaan hebt terwijl je weet dat je niets voor elkaar gekregen hebt - dan kan je een gestaag succes in klassieke homeopathie vergeten. Gedurende een korte tijd zal je succesvol zijn, dan zal je erg moe worden, moe van het overdenken en het analyseren van iedere casus, moe van het luisteren naar patiënten. Maar als je werkelijk de behoefte hebt om ze te genezen, dan is het een geweldige ervaring om ze terug te zien en te horen zeggen dat ze geen last meer hebben. Iedere genezer is vol energie en tevredenheid als hij deze terugkoppeling krijgt.

Maar daar ligt de gevaarlijkste valkuil: als je zo'n goede terugkoppeling krijgt en de bewondering van de patiënten en je begint te denken dat je een volleerd homeopaat bent, of dat je erg goed bent, of de beste, dan krijg je zeker een probleem.

Het probleem kan ontstaan als een behoefte om alcohol te drinken, drugs te nemen of veel te roken, het is om het even zeker, dat het zich aandient. Geef het juiste voorschrift en vergeet onmiddellijk het goede effect wat je gerapporteerd werd. Concentreer je alleen op je fouten. Want in de volgende casus kan je mogelijk al falen. En dan raak je in de put en teleurgesteld. Waarom? Omdat je een geweldig gevoel van jezelf had, over je kennis en kunde, en je dacht dat waar je gisteren in geslaagd was, je dat iedere dag kan doen. Als je innerlijke spirituele voorbereiding er niet in slaagt om je opgeblazen ego te verminderen, als je voorbereiding je niet naar een staat kon brengen van bescheidenheid en met groot respect voor dit fenomeen van genezen, dan ga je daar snel spijt van krijgen. Je zal al snel de informatie verliezen en de mogelijkheid om de meeste van je casussen te genezen.

Als conclusie laat ik zeggen dat de behoefte te genezen en het enthousiasme er altijd zouden moeten zijn. Het idee van 'ik kan het doen' zou totaal uit je geest verbannen moeten zijn. Er zou bijna een soort van 'angst' moeten zijn als je zelfs de eenvoudigste casus aanneemt. De bijna 'mystieke' vraag die je jezelf stelt zou moeten zijn: zal ik met deze nieuwe casus weer in staat zijn om een fenomeen van genezing te bereiken dat bijna grenst aan het onmogelijke?

De homeopaat die voelt, 'Nu weet ik genoeg', gaat automatisch bergafwaarts. Het is als een inwendige vlam die er vroeger wel was maar nu, met deze egoïstische houding, dooft de vlam. Er zijn veel homeopaten die dit is overkomen, maar ze weten het niet, ondanks het feit dat ze in het begin de vlam hadden en erg succesvol waren, en later tenslotte heel middelmatige therapeuten werden. Er komt een moment dat je je zeker zal voelen met wat je weet, en dat is het moment waarop je het begint te verliezen.

Ik suggereer niet dat je je bescheidenheid en je onzekerheid aan de patiënt laat zien, in tegendeel, als je dat doet is het een vergissing. Maar als je echt geïnteresseerd bent in het genezen van de patiënt zal hij dat oppikken en dat zal genoeg zijn om vertrouwen in je te hebben ondanks je innerlijke onzekerheid.

De patiënt genezen met één kleine pil met een oneindig kleine kwantiteit is werkelijk een fenomeen.

Dit is gebeurd omdat je de informatie en de mogelijkheid werd gegeven het te doen en je hebt inzet getoond, correct gestudeerd zodat met één kleine pil je het leven van de patiënt hebt veranderd. Maar door zijn dimensies en zijn gevolgen moet dit fenomeen goed begrepen worden om degene die deze methode gebruikt niet ten val te brengen.

Het homeopathische vraaggesprek is een cruciaal ontmoetingspunt en erg belangrijk in het leven van niet alleen de patiënt maar ook van de therapeut. Het is bijna een liefdesgeschiedenis, een ontmoeting van twee individuen op de juiste tijd en op de juiste plaats met een reden: het echte 'goede' van beiden naar buiten brengen. Als je de patiënt werkelijk wilt genezen dan wordt de vonk een vlam, verbrandt de ziekte en brengt het miraculeuze naar buiten, maar tegelijkertijd geeft het jou een diepe tevredenheid dat je niet voor niets hebt geleefd.

Vergeet het omhelzen van de patiënt en haar/hem gerust stellen, haar/hem te vertellen hoe aardig zij/hij is en hoeveel je van haar/hem houdt, en de rest van de vriendelijkheden. Dit werkt niet, dit is alleen om het placebo effect te versterken maar zal bij de patiënt nooit een werkelijke diepe genezing tot gevolg hebben. Je kan aardige dingen zeggen, als je dat nodig vindt, tegen iemand die echt lijdt, maar je zal ook afstand moeten bewaren.

Daarom zou een homeopaat de baas van zijn eigen gevoelens moeten zijn. Ook kan je je voorstellen dat als je het correcte middel geeft, de patiënt terug komt en je de hemel in prijst. Als je daar naar luistert en geniet van de bewondering en de complimenten dan zal je ego uitdijen en je kennis en wijsheid zullen inkrimpen. Je moet afstand kunnen houden. Als je deze houding kan handhaven dan zal het fenomeen van genezen continu blijven gebeuren.

Je zult verloren zijn als je je vereenzelvigt met de situatie van de patiënt. Jouw taak is dat fenomeen van genezen naar buiten te brengen en als je je identificeert met het lijden van de patiënt kan je dat niet langer, je bent verlamd.

Je weet hoe moeilijk het is iemand te genezen die je niet de juiste informatie geeft, of die je gedeeltelijke informatie geeft omdat men denkt dat de details niet belangrijk zijn en voor jou niet relevant. Zij/hij lijdt aan een zweer van de twaalfvingerige darm maar laat je niet weten dat ze extreem kwaad is of zelfs gewelddadig. Dan kan het erg moeilijk of zelfs onmogelijk worden om zo iemand te genezen. Een andere patiënt komt langs en stelt zich bloot en geeft je alle informatie die je nodig hebt. Wat is het verschil in hun innerlijke staat? In het tweede geval geeft de patiënt nederig toe dat hij al deze problemen heeft. Zijn ego is aan de kant gezet. De homeopaat heeft de kennis om iemand die al de nodige informatie geeft verlichting te bezorgen. De patiënt, die voor het eerst op consult komt, zal niet precies weten wat te doen, maar door de interesse en opmerkzaamheid die je toont, help je hem te vertellen wat er aan de hand is op zijn mentaal-emotionele niveaus (om al zijn angsten, zorgen woede, depressie, etc. te beschrijven) en dan ben je in staat om tot een keuze te komen voor het juiste middel. Als de patiënt openbaart wat in hem zit, als hij de donkere kant van hemzelf, waar hij last van heeft en wat lijden veroorzaakt onthult, dan ben je in staat het passende middel te vinden. Dan zal het wonder plaats vinden. Het is een gezegende gelijktijdigheid, niet minder belangrijk dan het leven zelf.

Dit is het doel en de reden van een homeopathisch consult.

Bookmark and Share

Nieuws

Copyright 2017 Opleidingscentrum Klassieke Homeopathie - Voorwaarden